Σύμφωνα με εγκύκλιο του ΥΠΠΕΘ, η
εβδομάδα 21-25 Μαρτίου 2016 ορίστηκε ως εβδομάδα σχεδιασμού
δραστηριοτήτων με τίτλο ¨Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό".
Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί ως Διεθνής
Ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού.
Ταυτόχρονα έχει οριστεί και ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Στα πλαίσια αυτής της εγκυκλίου οι μαθητές του
Σχολείου μας ετοίμασαν διάφορες σχετικές δράσεις. Πιο συγκεκριμένα:'
Stop στο ρατσισμό
όλοι είμαστε διαφορετικοί
κι γι’ αυτό μοναδικοί!
είτε μαύρος είτε λευκός
άνθρωπος είναι κι αυτός …
έχει αισθήματα, έχει φωνή
έχει δικαιώματα και ψυχή.
πρόσφυγες, άστεγοι και ξένοι
νιώθουν τόσο ντροπιασμένοι.
κάντε το φόβο τους χαρά
και δώστε ελπίδα στην καρδιά!
μη μένεις άπονος, ψυχρός
κάνε το σκοτάδι στα μάτια τους φως.
διώξε το μίσος μακριά
κι άνοιξε μια μεγάλη αγκαλιά!
γιατί ο ρατσισμός
δεν είναι πολιτισμός.
όλοι είμαστε διαφορετικοί
κι γι’
αυτό μοναδικοί
Οι μαθητές της Β΄τάξης του 42ου
Δημοτικού σχολείου Πατρών
Μαθητές του Δ2 τμήματος έγραψαν:
Έίναι πρόσφυγες από τη Συρία
Έρχονται από [πόλεμο τρελό.
Είναι μες στην κακοτυχία
Πω πω πω πω
Θέλουν να πάνε στη χαρά
Έρχονται από [πόλεμο τρελό.
Είναι μες στην κακοτυχία
Πω πω πω πω
Θέλουν να πάνε στη χαρά
μα πηγαίνουνε στη λύπη
Θέλουν να φύγουν απ' τα κακά
που τίποτα δεν έχουνε αφήσει
Είμαστε οι πρόσφυγες και μας έπεσε
κατάρα
ήρθε ο πόλεμος και τα έκανε μαντάρα
ήρθε ο πόλεμος και τα έκανε μαντάρα
έπεφταν οι βόμβες χωρίς σταματημό
και τα ντουφέκια έριχναν με άγριο
θυμό.
Θα πάμε να φύγουμε με κίνδυνο πολύ
να πάμε σε άλλη χώρα χωρίς
κατακτητή.
Μου αρέσει η χαρά που έχει η Ειρήνη
και η λύπη του πολέμου μου τη δίνει.
Να πάμε σε άλλη χώρα να ΄μαστε πιο
χαρούμενοι
μέχρι να περάσει η μπόρα θα φύγουμε
πλεούμενοι.
ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ
Γ1΄ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΓΡΑΨΑΝ……
Κανένας δε
μου είπε φύγε.
Έπρεπε να
φύγω.
Άφησα πίσω
την καμένη γη των προγόνων μου.
Μόνο ένα σάπιο καράβι με περίμενε
Καμένη
ζωή.
Όπως τα κομμένα πόδια του γιου
μου
Μακριά από όλους κι απ΄όλα
Είναι σαν θάλασσα η ζωή.
Κι η ελπίδα μου ένα κούτσουρο
που πλέει
Άπλωσα σε μια στροφή το σπίτι
μου
Και σκεπάστηκα με λίγο ουρανό
Είναι η αυλή μου με γρασίδι.
Όπως το ήθελε ο γιός μου από
μικρός
Και αύριο που έχουμε γενέθλια
Θα μας χαρίσουν δυο λέξεις.
«είστε ανεπιθύμητοι».
Φεύγουν απ΄την πατρίδα τους
Σχεδόν κυνηγημένοι
Πάνε σε μέρη άγνωστα
παιδιά και ηλικιωμένοι.
Μπαίνουν σε βάρκες φουσκωτές
με τα σωσίβιά τους
Έρχονται στην Ελλάδα μας
με ελπίδα στην καρδιά τους.
ΤΑ
ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Θέλω τα παιδιά του κόσμου
Να΄ναι χαρούμενα και γελαστά
Να μην είναι φτωχά και
πεινασμένα
Να’χουν αγάπη και χαρά
Κα να ΄ναι ευτυχισμένα.
Ειρήνη και αγάπη
Για όλον τον κόσμο θέλω εγώ!!!
ΕΙΡΗΝΗ
Ειρήνη είναι η φιλία
Είναι να ζούμε με χαρά
Ο πόλεμος είναι κακός
Μας φέρνει φρίκη και σπαραγμό.
Ειρήνη θέλουν τα παιδιά
σ΄ όλου του κόσμου χωριά.
ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ
Ψεύτικοι να΄ ναι
οι πόλεμοι
Και αληθινή μόνο η ειρήνη.
Παντού φυσούν
ούριοι άνεμοι
Θεέ μου ,βοήθησε να ΄χουμε γαλήνη.
Κάνε όλοι οι λαοί να αγαπούν την ελευθερία.
Να ζούνε χωρίς μίσος και κακία.
Θεέ μου δίδαξε στους μεγάλους τη φιλία
Γιατί εμείς τα παιδιά διψάμε για ευτυχία.
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Διωγμένοι από την όμορφη πατρίδα
τώρα στους δρόμους των γυμνών ωρών
Ομάδες ουρανών
εμείς οι δόλιοι πρόσφυγες του απάνω κόσμου.
Ξέσπασε πόλεμος ,βία και αίμα.
Χάθηκαν όλα,ερείπια παντού.
Οι οικογένειες φεύγουν
Πρόσφυγες θα γεννούν
Χωρίς σπίτι, χωρίς πατρίδα,
Χωρίς ελπίδα.
ΟΙ
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Αντίο Πατρίδα
Αντίο όνειρά μου,
Θα έρθει ο καιρός
Που θα είσαι δικιά μου.
Η λύπη μεγάλη
Τα λόγια μικρά
Θα πάω σε άλλη
Πατρίδα γλυκιά
Οι μαθητές του Γ2΄έφτιαξαν κολλάζ, ζωγράφισαν και έγραψαν…..
ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
Κι αν είμαι άσπρος, μαύρος ,κίτρινος ή «μωβ»
όλοι είμαστε καρμπόν.
Είμαστε αδέρφια τι κι αν ζούμε μακριά
σκεφτόμαστε το ίδιο,
στο ίδιο σημείο έχουμε καρδιά.!!!
Μια λέξη μικρή. Ειρήνη. Είναι τόσο δύσκολο στον
κόσμο να γίνει;
Πόλεμος και δυστυχία να μην υπάρχει πια.
Όλοι μαζί ενωμένοι σαν μια γροθιά.
Όλοι μαζί ενωμένοι σαν μια γροθιά.
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Πολλοί απ΄ αυτούς που σταμάτησαν
Δεν ήξεραν που έβγαζε ο δρόμος
Άλλοι έψαχναν για το λιμάνι.
Άλλοι ρωτούσαν για το σταθμό
Ένας σκυφτός κούρδιζε το ρολόι του
Σταματημένο εδώ και μέρες.
Άραγε τι τον ένοιαζε η ώρα;
ήταν πρωί, ο ήλιος σηκωνόταν
Κι όλα μύριζαν άλλη μια σκάρτη μέρα.
ΕΙΡΗΝΗ
Θα ήθελα να υπάρχει ειρήνη
Σε όλο τον πλανήτη
Να υπάρχει παντού χαρά
και ευτυχία σε όλα τα παιδιά
και ευτυχία σε όλα τα παιδιά
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ
Δεν έχει σημασία αν είμαι κορίτσι ή αγόρι, από ποια χώρα
έρχομαι,
σε ποια φυλή ανήκω, τι γλώσσα μιλάω, ποια είναι η θρησκεία μου,
τι
δυσκολίες έχω.ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να με αντιμετωπίζουν
το ίδιο με τα άλλα παιδιά.
το ίδιο με τα άλλα παιδιά.
Κανείς δεν πρέπαι να με κάνει να ντρέπομαι γι΄αυτό που είμαι.
STOP O ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
Είναι κακό να ενοχλείς ή να κοροϊδεύεις τον
συμμαθητή σου
ή τη συμμαθήτριά σου.
Είναι κακό γιατί νιώθει άσχημα,δεν έχει
φίλους,είναι μόνος τους
και χρειάζεται βοήθεια από όλους μας για να το
αντιμετωπίσει αυτό.
Έλα να μου γνωρίσεις την πατρίδα σου,
Έλα να σου γνωρίσω τη δικιά μου.
Παιδιά του ίδιου κόσμου είμαστε
Τι χρώμα δε χωράει στην καρδιά μου.
Τον ίδιο ήλιο βλέπουμε
Μικροί μα και μεγάλοι
Το ίδιο μας ζεσταίνει
Και διάκριση δεν κάνει.
Επειδή άλλη μάνα με γέννησε
και σ΄ άλλη γλώσσα άκουσες εσύ
τα παιδικά σου παραμύθια
μη με φωνάζεις «ξένο»
το ψωμί μου δεν διαφέρει από το δικό σου
το χέρι σου είναι όμοιο με το δικό μου
σαν τη φωτιά σου καίει και η δικιά μου.
Γιατί λοιπόν με φωνάζεις ξένο;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ
Πρέπει κάτι να σας πω
Άνθρωποι δίχως ουρανό!
Τρέχουν να φύγουν μακριά
Μέσα στου πολέμου τη φωτιά
Αφήνουν σπίτια και σχολειά
Κολυμπούν σε ελληνικά νησιά
Είναι η γη τους τώρα πια
Ελλάδα ελπίδα μου γλυκιά
Για όλου του κόσμου τα παιδιά.
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΕΛΟΥΝ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΕΤΟΥΝ
ΟΛΑ ΤΑ
ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΗ ΓΡΟΘΙΑ
Γειά σας χαρά σας
πρόσφυγες
Που ήρθατε από μακριά
Για μια καλύτερη ζωή
Σ΄αυτή τη χώρα.
